تبليغاتX
azinbahrami
azinbahrami
نگارش در تاريخ یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386 توسط آذین بهرامی
 

: حجمی بزرگ در من دست برده

- مادرم گفت -

امامن که سپیده شب را به هیچ صبحی نمی آمیزم

خورشید تو را به خودم می سوزم

         *

راستی بگویمت گویه های گناه و گرسنگی را

که این گونه مرگ را به من کشاند

         *

نه ایکاروس

نه حتی آن عروسک خیمه هم نفهمید

بازی در شب

خورشیدی پنهان دارد

در دل و دیده اما

نمی دید مرا که عروس خانه تو بودم

هنگام که دست زدم و

                             رسیدم و

                                          نسوختم

          *

بیچاره هرچه گشت نبود

  به من هم گفت :

  - اما دروغ بود

آن قدر دورت را گردیدم

تا گشتمت

می گویمت هنوز :

                            حجمی از بعد تودرمن شده

که له اش نمی کنم

حتی اگر تا صبح بسوزد و

باز هم خاکستری از سرما

 

نه این گونه که مرگ را به سر خود کشاند

دخترک بی گناه و گرسنه و بی عروسک ِ

بازی های پنهان

دردل اما - هنوز

عروسک خانه ی خودش بود

با دست هایی از راستی و

دست چپش

طلوعی تاریک -  بریده بود

          روی گونه های من

با اشک هایی از تو گذشتم ِ خیلی تند

            خدایا

                               چقدر نزدیکی

 

 

 

درباره وبلاگ
موضوعات
آخرين مطالب
آرشيو مطالب
پيوند ها
پيوند هاي روزانه
قالب وبلاگ