سلام می کنم اما نه به رسم همیشگی
با این همه دلهره و ترس
در جوانی م
آن قدر پیر شده ام
که تنفسم ملول
که
ملامت علما هم ز علم بی عمل است

من اما پر از عمل های نا شده
پر از شدنم





زمان نوشتن هم برایم می رسد
اکنون نه
شاید فرداها ...
پس مهاجرت نکنید

می آیم با دستی پر از شعر و شعور ... پس ....